Een verslag van een Innertouch-traject
In dit artikel laat ik je zien wat er kan ontstaan wanneer een moeder de ruimte neemt om niet langer alleen maar door te gaan, maar ook te gaan voelen. Het beschrijft de verandering van onrust naar rust in het moederschap. En van fysieke en mentale klachten naar meer verbinding. Met zichzelf en met haar kind.
(Alle details zijn zorgvuldig geanonimiseerd)
Startpunt: leven op wilskracht
Bij de start van het Innertouch-traject was er sprake van voortdurende onrust.
Ze functioneerde prima, dacht ze, maar eigenlijk voelde zich zelden echt ontspannen. Haar lichaam liet dat duidelijk merken: spanning in nek en schouders, vermoeidheid, gewrichtsklachten en een opgejaagd gevoel. Mentaal was ze voortdurend bezig met zorgen, afstemmen op anderen en het gevoel dat ze het nooit helemaal goed deed. Want als je het voor iedereen goed wil doen, behalve jezelf, is er maar een resultaat mogelijk: Niemand tevreden.
In haar moederschap merkte ze dat ze sneller uitschoot tegen haar kind dan ze wilde. Ze voelde zich schuldig als ze tijd voor zichzelf nam, al nam ze die al haast nooit. Ook twijfelde ze vaak of ze het wel goed deed voor haar kind. Rust leek iets wat pas later mocht, als alles geregeld was. En dat werd duidelijk voelbaar.
Eerste fase: het lichaam tot rust laten komen
De eerste weken stonden in het teken van vertragen en reguleren. Door dagelijkse, eenvoudige oefeningen en meer rust in te bouwen begon haar lichaam langzaam te zakken uit de voortdurende staat van paraatheid.
Wat opviel was dat:
fysieke klachten langzaam afnamen
emoties loskwamen die lange tijd geen ruimte hadden gekregen
de onrust minder werd, ze was meer aanwezig in haar eigen leven
Effect:
Na enkele weken merkte ze dat haar lijf sneller ontspande, haar slaap verbeterde en de constante spanning in haar schouders afnam. Dit gaf haar voor het eerst het gevoel dat rust niet pas ruimte mocht krijgen ‘als al het andere gedaan was’, maar het startpunt is.
“Want als je het voor iedereen goed wil doen, behalve jezelf, is er maar een resultaat mogelijk: Niemand tevreden”
Tweede fase: mentale onrust en oude patronen doorbreken
Toen haar lichaam meer rust ervaarde, kwam de mentale laag in beeld. In gesprekken en opstellingen werd duidelijk ze vanaf jonge leeftijd verantwoordelijkheid was gaan dragen. En hoe weinig ruimte er was geweest voor haar eigen behoeften. Het viel haar zelf op hoe sterk het patroon van pleasen inmiddels was geworden.
Ze leerde:
niet direct in actie te komen bij verzoekjes van anderen
eerst bij zichzelf in te checken ‘Wat wil ik eigenlijk zelf’
grenzen uit te spreken, ook al voelde dat spannend
Hoe confronterend ze het ook vond, dit gaf haar een gevoel van vrijheid. Eindelijk liet ze zichzelf zien. De mentale onrust nam af, omdat ze minder hoefde te controleren en dragen. En ze nam zelf meer van de voor haar bedoelde ruimte in.
Effect:
Meer helderheid, minder piekeren, meer vertrouwen in haar eigen keuzes. Ook in uitdagende momenten in het moederschap, die precies tijdens ons traject ontstonden.
Derde fase: rust in het moederschap geeft meer verbinding met haar kind
Een belangrijke verandering werd zichtbaar in de relatie met haar kind. Doordat zij rustiger werd, werd haar kind dat ook. Ze kon grenzen aangeven zonder uit te vallen. Ze bleef aanwezig in moeilijke momenten en durfde tijd voor zichzelf te nemen zonder schuldgevoel. En daarmee is ze een voorbeeld voor haar kind.
Effect:
minder escalaties
meer geduld
meer ruimte voor echte verbinding
tevredener gevoel voor haar zelf en haar kind
Vierde fase: van overleven naar leven
In de laatste fase van het traject stond integratie centraal. Ze begon andere keuzes te maken: pauzes nemen, haar wensen uitspreken, haar lichaam serieus nemen. Ook bij stressvolle situaties bleef ze dichter bij zichzelf dan voorheen.
Fysiek merkte ze:
-
minder spanning
-
meer ruimte in haar lijf
-
sneller herstel na stress
Mentaal voelde ze:
-
meer vertrouwen
-
minder twijfel
-
een stabieler innerlijk kompas
“Ik kan er echt zijn voor mijn kind. Ook in stressvolle situaties verlies ik mezelf minder snel.”
Resultaat van het Innertouch-traject
Aan het einde van het traject gaf ze terug:
“Ik sta rustiger op. Ik voel sneller wat ik nodig heb. En ik kan er echt zijn voor mijn kind. Ook in stressvolle situaties verlies ik mezelf minder snel.”
Het traject bracht haar:
rust in haar lijf
helderheid in haar hoofd
meer verbinding met haar dochter
een dieper vertrouwen in zichzelf
duidelijker afgebakende grenzen
En het mooie is dat zelfs haar vriendinnen het opmerkten. Ze vonden haar veel rustiger en opener.
Wat deze case laat zien
Dit verslag van het Innertouch traject laat zien dat fysieke klachten, mentale onrust en moeilijkheden in het moederschap vaak één oorsprong hebben. Hoe jij zelf bent opgegroeid en de lasten die je hebt overgenomen, neem je mee en geef je door.
Door te vertragen, te voelen en oude patronen los te laten, ontstaat er ruimte voor rust in je moederschap.
Daardoor wordt echte verbinding met je jezelf en je kind weer mogelijk.
Herken je jezelf in dit verhaal?
Misschien voel jij ook al een tijd onrust in je lichaam, spanning in het moederschap of afstand in de verbinding met je kind. In een perspectiefgesprek kijken we samen waar jij nu staat en wat er voor jou nodig is om van onrust naar rust te bewegen.
